Kontrowersyjne pytanie?

To przeczytaj poniżej:

Opierając się o ostatnie badania przeprowadzone przez Instytut Gallupa, można zauważyć to jak konsekwentnie wracamy do obaw, które nami kierują w życiu społecznym. Nasze strachy codzienności to: 

presja ekonomiczna, 

obawy związane z jakością zatrudnienia, a nie tylko z jej dostępnością,

kwestie związane z zaufaniem do osób rządzących,

I w końcu bezpieczeństwo – w rządzie, biznesie czy społeczeństwie obywatelskim.

Dla kontrastu, ostatni trend widoczny w mediach społecznościowych zachęca do porzucenia etatu na rzecz pracy internetowej, na rzecz prowadzenia własnej działalności (często związanej z większym ryzykiem, niepewnością).

Zapytałam osób obserwujących na IG dlaczego ludzie rezygnują z etatu. Takie odpowiedzi do mnie przyszły:

Zła atmosfera

Mobbing

Nieproporcjonalna wysokość wynagrodzenia

Uwiązanie

Chcę być wolna/y

Ciągła potrzeba zmian i sprawdzanie się

Starania o lepsze jutro

Jako pracownik, mam ograniczony wpływ na warunki pracy: wynagrodzenie (kwestia negocjacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej, podanie o podwyżkę).

Mobbing to osobny temat, który powinien być zawsze rozpatrzony przez organy prawa.

A czy są rzeczy, na które mamy wpływ?

Na atmosferę? na pewno; 

na rozwój w obrębie swojego stanowiska pracy? również.

Zostawiam Was z pytaniami:

Czy my, jako pracownicy, staramy się dążyć do tego, żeby umilić sobie te 8 godzin czy cała odpowiedzialność jest po stronie pracodawcy?

Co mogę zrobić ja, żeby z radością przeżyć te 8 godzin, spełniać się w pracy i wracać do domu z energią na drugi „etat” domowy?

Jakieś pomysły?

I w ogóle czy z pracy na etacie można czuć satysfakcję? Jak pobudzić miłość do swojej pracy?

Daj znać w komentarzu.